خیلی بده آدم سر یک دوراهی وایسه و ندونه کدوم راه را بره! الان این حکایت منه٬ از وقتی با سایت وورد پرس آشنا شدم و در اون یک وبلاگ باز کردم و شروع به نوشتن در اون کردم بد جور از امکانات خوب این سایت ذوق زده شدم و شروع کردم به پست کردن مطالب!

الان دو تا انتخاب دارم:

۱-این دو وبلاگ را یکی کنم و فقط در وبلاگ وورد پرسی ام بنویسم.

۲-تنبلی را بذارم کنار و در هر دو بنویسم! ناسلامتی این جا یک وبلاگ گروهی هست تحت عنوان ::علم بهتره یا ثروت؟::  و اونجا هم وبلاگی دیگر تحت عنوان :: آدم دوست داشتنی:: .کجای اینها به هم شباهت دارند که با هم ادغام بشند؟!

البته مورد یک می توانست اینجوری باشد که در وبلاگ میهن بلاگی ام بنویسم. که برای جلوگیری از اضافه شدن راهی دیگر و گیجی بیشتر از این گزینه چشم پوشی کردم.

الان نظر شما چیه؟کدوم گزینه را انتخاب می کنید؟

راستی چقدر بد شد که سایت بالاترین ف-ی-ل-ت-ر شد!
یک فتوبلاگ باز کردم اگر دلتون خواست بیاید و نظرتون را در مورد عکسهایی که می گیرم٬ بدهید.یک فتوبلاگ روزانه! (هدف من از بازکردن این فتوبلاگ زیبا کردن کشور ایران در نظر خارجیها می باشد.)

سربلند باشید.

|لینک ثابت| نظرات ()

من دیروز به سرم زد که قسمت اضافه کردن لینک بالاترین را به وبلاگ اضافه کنم و هنوز در حال فرستادن چند لینک به بالاترین بودم که دیدم بازدید وبلاگ خیلی زیاد شده!خیلی حال کردم.

برای اولین بار در قسمت لینکهای تازه و لینکهای داغ سایت بالاترین به گشت و گذار پرداختم و از همون لحظه ی اول متوجه یک موضوع بد در عنوان لینکها شدم!

اغلب لینکها عنوان منفی داشتند!(حالا با هر موضوعی) اصولاْ مطالب منفی و ناامید کننده روحیه ی آدم را خراب می کنند!سیگنال منفی به ضمیر ناخودآگاه انسان میفرستند و باعث محدود شدن اندیشه می شوند و ما آدما هم که خوب خودمونو میشناسیم که اگر با دو مطلب منفی برخورد کردیم هی ادامه میدیم و مطالب منفی دیگری را می خونیم و هی روحیه مون را خرابتر می کنیم!بعد اگر فردا کار و کاسبیمون کساد شد هی به روزگار ناسزا میگیم! اگر امتحانمون خراب شد هی به استاد و معلم بدو بیراه میگیم!چه میدونم هر اتفاق بدی که افتاد اون را گردن یک چیزی میندازیم و فراموش می کنیم که مقصر اصلی خودمونیم(البته بصورت ناآگاهانه) که دیشبش نشسته بودیم و هی مطالب منفی و ناامید کننده می خوندیم و روحیه خود را خراب می کردیم!

برای همین من یک پیشنهاد برای مدیر سایت بالاترین دارم! دو سر شاخه اصلی برای دسته بندی لینکها قرار دهد و نام یکی را منفی و دیگری را مثبت قرار دهد! زیر شاخه ها هم به همان صورت قبلی در هر دو قرار داده شوند.

دنیای بیرونی حقیقت نداره بلکه یک خوابه! دنیای واقعی و بیداری درون توست!

خوش باشید.
RichMan

|لینک ثابت| نظرات ()

داستان از این جمله ی به ظاهر ساده شروع شد:

خدایا چگونه است که من اینقدر شادم؟!

تکرار٬تکرار و تکرار  اون با چهره ای خندان در آینه!

همه چیز متحول شد!من اصلاْ جا خوردم! ۱۸۰ درجه!روزی نبود که نخندم!بدون دلیل همیشه خندان بودم!مثل اینکه قرص خنده(البته از نوع لبخندش) را خورده باشم!هر کی را تو خیابون می دیدم!از دوستان٬برادر٬فامیل٬همکار و... به روی همه ی اونها بدون هیچ فشاری می خندیدم!

من که قبلاْ موبایلم خالی از پیامهای خنده دار و جوک بود! الان روزی نیست که از خوندن کلی جوک روده بر نشم!

داستان چیه؟!خدایا واقعاْ من چرا اینقدر شادم!نه یک روز نه یک هفته بلکه من ماهاست شادم!حتی اگر یک مشکل مسئله هم برایم پیش می اومد!بگو یکی اصلاْ بگو ۱۰ تا مسئله هم پیش می اومد ولی من باز با رویی خندان همه را حل می کردم!اصلاْ شاید باورت نشه!خودم هیچکاره بودم خودشون خود به خود حل می شدند!

من که از این قدرت سوالهای جادویی جا خورده بودم٬ اون را در چند بخش دیگر از زندگی روزانم به کار بردم و باز هم متحیر و شگفت زده شدم!

داستان این سوالهای جادویی باز هم ادامه داره... می خوام در نوشته ی بعدی اتفاقهای عجیبی که از پرسیدن این سوال ساده برایم اتفاق افتاده برات تعریف کنم : خدایا چگونه است که من هر چه می خوانم همون را استاد در امتحان می دهد؟!

من با تمام وجود باور کرده ام که انسان خیلی قدرتمنده! خیلی زیاد!

امیدوارم روزی برسه که تو هم باور کنی! آره تو را میگم ای انسانی که عظمت و زیبایی منحصر بفردی در وجودت پنهان شده!من عاشق انسایتم فقط و فقط به خاطر اون زیبایی که در وجودش هست!

دوست من تا بعد٬ خداحافظ.

|لینک ثابت| نظرات ()